Media
Hieronder het interview met mij in het TV programma het Zesde zintuig!
Hieronder een aantal artikelen die over mij/door mij geschreven zijn.
www.vrouw.nl
Vanaf donderdag 28 februari kunnen we wederom kijken naar het programma 'Het Zesde Zintuig'. Deze keer uitgezonden door RTL4. In de serie wordt gezocht naar de beste paranormaal begaafde Nederlander van 2008. Na het screenen van honderden mensen, zijn de beste zestien 'telepathische talenten' geselecteerd om in acht afleveringen een spannende strijd met elkaar aan te gaan. Vrouw.nl ging alvast kijken wat 'Het Zesde Zintuig' dit seizoen gaat brengen.

Het Zesde Zintuig wordt gepresenteerd door Beau van Erven Dorens en dat is een schot in de roos. Beau heeft humor en is behoorlijk sceptisch, wat het programma leuk en luchtig maakt.
Beau van Erven Dorens
Dat Beau niet zo veel met het paranormale heeft, moge duidelijk zijn. Toch is ook Beau soms verbaasd over de resultaten van de deelnemers. Beau: "Ik heb niks met zweverigheid, daar kan ik niks mee. Bij mij is het eerst zien en dan geloven. Die paragnosten zien continu geesten, ze praten met bomen, beesten en weet ik veel wat ze allemaal meemaken! Maar ik heb wel gezien dat sommige deelnemers hele bijzondere dingen doen en dat vind ik wel vreemd. Toch blijf ik erg nuchter en daarom doe ik dit programma ook, ik wil wel zien wat ze kunnen!"
Het Zesde Zintuig.
Tijdens het bekijken van de pilot zien we deelneemster Monique in een groot donker fort in IJmuiden, ze moet op haar gevoel iemand zoeken. Monique: "Ik ruik zeep, ja, ik weet het zeker, ik ruik zeep." Beau: "Is het niet mijn olielamp?" waarna hij met een overdreven gebaar aan zijn oksels ruikt. Kandidaat Monique weet vervolgens in een keer de man te vinden.
Kandidaat Monique
Monique komt zacht en dromerig over. Het lijkt of ze zo 'door ons heen' kan kijken, Monique: "Ik ben helderruikend, heldervoelend en helderziend. Als ik bijvoorbeeld een doosje krijg met spulletjes van iemand die overleden is, dan komen er gelijk beelden in mij op en zie ik dat heel gedetailleerd. Ik ben erg tevreden met deze eerste uitzending. Het is zo mooi wat je ziet, ik krijg er kippenvel van!" Monique had het gevoel dat ze mee moest doen: "Iets in mij zei: je moet het gewoon doen. Kijk, je weet niet wat je te wachten staat, je wordt gewoon ergens naar toe gebracht en dan krijg je een opdracht, dus je kan je niet voorbereiden. In dat fort in IJmuiden voelde ik allemaal energieën en dat vond ik wel spooky, ik was blij toen we weggingen!"
Tekst: Aviola van Driel - Foto's: Marlies Sienot
Artikel babyboom
Hieronder het interview met mij in het TV programma het Zesde zintuig!
Hieronder een aantal artikelen die over mij/door mij geschreven zijn.
www.vrouw.nl
Vanaf donderdag 28 februari kunnen we wederom kijken naar het programma 'Het Zesde Zintuig'. Deze keer uitgezonden door RTL4. In de serie wordt gezocht naar de beste paranormaal begaafde Nederlander van 2008. Na het screenen van honderden mensen, zijn de beste zestien 'telepathische talenten' geselecteerd om in acht afleveringen een spannende strijd met elkaar aan te gaan. Vrouw.nl ging alvast kijken wat 'Het Zesde Zintuig' dit seizoen gaat brengen.

Het Zesde Zintuig wordt gepresenteerd door Beau van Erven Dorens en dat is een schot in de roos. Beau heeft humor en is behoorlijk sceptisch, wat het programma leuk en luchtig maakt.
Beau van Erven Dorens
Dat Beau niet zo veel met het paranormale heeft, moge duidelijk zijn. Toch is ook Beau soms verbaasd over de resultaten van de deelnemers. Beau: "Ik heb niks met zweverigheid, daar kan ik niks mee. Bij mij is het eerst zien en dan geloven. Die paragnosten zien continu geesten, ze praten met bomen, beesten en weet ik veel wat ze allemaal meemaken! Maar ik heb wel gezien dat sommige deelnemers hele bijzondere dingen doen en dat vind ik wel vreemd. Toch blijf ik erg nuchter en daarom doe ik dit programma ook, ik wil wel zien wat ze kunnen!"
Het Zesde Zintuig.
Tijdens het bekijken van de pilot zien we deelneemster Monique in een groot donker fort in IJmuiden, ze moet op haar gevoel iemand zoeken. Monique: "Ik ruik zeep, ja, ik weet het zeker, ik ruik zeep." Beau: "Is het niet mijn olielamp?" waarna hij met een overdreven gebaar aan zijn oksels ruikt. Kandidaat Monique weet vervolgens in een keer de man te vinden.
Kandidaat Monique
Monique komt zacht en dromerig over. Het lijkt of ze zo 'door ons heen' kan kijken, Monique: "Ik ben helderruikend, heldervoelend en helderziend. Als ik bijvoorbeeld een doosje krijg met spulletjes van iemand die overleden is, dan komen er gelijk beelden in mij op en zie ik dat heel gedetailleerd. Ik ben erg tevreden met deze eerste uitzending. Het is zo mooi wat je ziet, ik krijg er kippenvel van!" Monique had het gevoel dat ze mee moest doen: "Iets in mij zei: je moet het gewoon doen. Kijk, je weet niet wat je te wachten staat, je wordt gewoon ergens naar toe gebracht en dan krijg je een opdracht, dus je kan je niet voorbereiden. In dat fort in IJmuiden voelde ik allemaal energieën en dat vond ik wel spooky, ik was blij toen we weggingen!"
Tekst: Aviola van Driel - Foto's: Marlies Sienot
Artikel babyboom
| Verwerken tussen hemel en aarde.. |
| Geschreven door Quintus & Anoeska | |
| donderdag 18 september 2008 | |
| Na de lastige periode die we gehad hebben rondom de miskraam zijn we er even tussenuit gegaan: Even zon, strand en helemaal niets. Dat heeft ons goed gedaan! In deze blog willen we meer vertellen over de manier waarop we met de verwerking van ons verlies zijn omgegaan. Allereerst hebben we ervoor gekozen om ons kindje te begraven. Dat hebben we de dag na de miskraam gedaan. We hadden een prachtig plekje in de natuur bedacht: uitkijkend over weidse vlakten waar de herten grazen en beschut door de bossen. Quintus groef een kuiltje en daar hebben we het kindje in een mooi doosje begraven. Beiden waren we geëmotioneerd. Eenmaal thuis was Quintus heel onrustig. Hij had het gevoel dat hij voor het kindje wilde zorgen en dat hij het zo maar onbeheerd had achtergelaten in de natuur. Ook Anoeska had haar twijfels gekregen. Na thuiskomst had iemand zojuist op ons weblog gereageerd en zij schreef dat zij hun kindje in de tuin hadden begraven, omdat het dan dichtbij hen was. Na veel emoties besloten we om 's avonds terug te gaan, het doosje op te graven en het kindje toch in de tuin een laatste plekje te geven. Toen we op de plek aankwamen scheen de goudgele avondzon, herten graasden in de verte en het licht van de zon en de statige bomen leken wel engelen die de wacht hielden. Beiden waren we overtuigd dat dit gewoon de plek moest zijn. Anoeska zei: "Lief kindje, we laten je lichaampje hier, maar als je wilt mag je zieltje met ons mee en altijd bij ons komen". Anoeska ervaarde toen een diepe vreugde en liefde, die niet van haarzelf afkomstig waren. We bleven met vele vragen achter. De belangrijkste was: "Waarom is dit kindje/deze ziel niet bij ons geboren?" Anoeska stelde voor een medium te bellen. Toen we belden zei een vriendelijke mevrouw dat het om een baby ging en dat ze het getal "4" door kreeg. Dat betekende voor haar dat het overlijden minder dan vier weken geleden was en dat ze in die periode de ziel met rust wilde laten. Wel kregen we de opdracht om iedere avond twee kaarsjes te branden bij de echo-foto van het kindje. Dat hebben we dus gedaan. De mevrouw bleek Monique van der Vaart te zijn. Ze bleek enige bekendheid te genieten, omdat ze opzienbarende dingen had gedaan in het televisieprogramma "het zesde zintuig". Vandaag zijn we naar haar toe gegaan en hebben een lange sessie gehad. De vragen die we hadden zijn op bijzondere wijze beantwoord. Natuurlijk hadden we zelf veel nagedacht en gepraat over de miskraam, anders zou de boodschap van Monique misschien wel schokkend geweest zijn. Monique bleek veel dingen te zien die ze absoluut niet van ons wist of anderszins kon weten. Het was troostrijk, confronterend en soms hoogst verrassend. Het bezoek aan Monique heeft ons geïnspireerd en veel inzichten gegeven. Hoewel we zelf aanvankelijk aarzeling voelden om dit te doen zijn we heel blij dat we deze weg gekozen hebben. Ons kindje heeft het goed en over haar wordt op een bijzondere manier gewaakt. Artikel in vrouw.nl Mijn eigen wijze... |

